3Flying Lotus: "Ik voel me graag ongemakkelijk"

Tuesday 9 September, 2008

René Passet

Redacteur

Text: René Passet

"Ik ben net een blow aan het draaien. Doe je mee?" Steven Ellison, zojuist thuisgekomen van een autorit naar Los Angeles, 'wants to chill out'. Sinds het verschijnen van het tweede album van Flying Lotus, simpelweg vernoemd naar de stad waar hij vlakbij woont, trekken er nogal wat mensen aan hem.

Door René Passet

Los Angeles is dan ook een bijzonder album. Geen hiphop, geen elektronica en ook geen psychedelica. Maar een broeierige mix daarvan. Het is een album dat je vooral opzet vanwege de sfeer. Het staat vol ruizende en krakende beats, fragmenten van obscure films en verknipte geluidjes uit videogames. Laag over laag over laag.

Los Angeles een album waar veel fans van Warp Records op zaten te wachten. Het Londense platenlabel werd groot met elektronische muziek, maar verschoof de afgelopen jaren steeds meer naar gitaar, met (overigens succesvolle) albums van o.a. Maximo Park, !!! en Battles. "I needed Warp but they needed me too", zegt Ellison zelfverzekerd over het contract dat hij met ze sloot voor zijn tweede album. Het typeert de Amerikaanse producer en dj. Hij mag dan pas 24 zijn, Ellison weet precies wat 'ie wil.

Samen met jongens als Dabrye, Prefuse 73 en Gaslamp Killer pompt Flying Lotus nieuwe energie in de uitgekakte hip hop scene, waar sinds het overlijden van J Dilla nog maar weinig echte avonturiers te vinden zijn. Hij groeide op met de beats van Dré en Snoop, leerde alles over jazz van zijn muzikale moeder en zijn groottante Alice Coltrane (de weduwe van John) en ontmoette hip hop vrienden als Ras G, Daedelius en Gaslamp Killer in de plaatselijke club Little Temple.

Toch voelt Ellison zich niet echt op zijn gemak in de hip hop wereld. "Maar ik voel me ook niet thuis in de elektronica scene. Om eerlijk te zijn voel ik nergens op mijn gemak. Dat is precies wat ik wil. Als ik me ergens op mijn gemak ga voelen, zal mijn muziek snel zijn frisheid verliezen, vrees ik." Om na een korte stilte met verheffende stem te vervolgen: "I´m serious dude! Ol´ Dirty Bastard zei het precies goed: 'No Smiles, man!'"

Ellison vertelt over afgelopen zomer, toen Los Angeles onder een hittegolf zuchtte en hij met het zweet op zijn rug broeierige nummers maakte met titels als Melt, Dehydrated en Camel, die allemaal op het album terug te vinden zijn. "Verbazingwekkend eigenlijk hoe groot de invloed van het weer is op het maken van muziek. Ik denk er serieus over na om mijn volgende album op een plek met een ander klimaat op te nemen. Dan kom je weer uit op dat comfort en het voorkomen daarvan."

Kode 9
Misschien wordt die plek wel Amsterdam. Hij gaf er naar eigen zeggen begin dit jaar zijn beste optreden ooit. In het Bimhuis nota bene, een podium dat nou niet bepaald bekend staat als pophemel. "Daarom juist man! Ik had er net een toernee langs clubs opzitten en de aanpak van het Bimhuis was verfrissend. Ze benaderden mijn muziek echt als een jazzconcert, waardoor ik materiaal kon spelen waarmee ik normaal niet wegkom."

Daarvoor wipte hij nog langs bij zijn vriend Kode 9, de bekende dupstep producer uit Londen, met wie hij al twee jaar aan een nummer werkt. "Zeg nou zelf, dat is toch ongelooflijk?", roept hij uit. "Twee jaar werk aan een fucking loop. Als dat nummer ooit uitkomt, zal het de dubstep voorgoed veranderen!" Om daarna onmiddellijk in een schaterlach uit te barsten.
Volgens Ellison legde Kode 9 hem wel een beperking op voor de samenwerking. "Hij zei me dat ik me bij hem thuis moest houden aan een voorgeschreven aantal bpm´s, te weten 144. Al mocht de helft ook."

Ellison legt zichzelf liever geen regels op als hij achter zijn MPC plaats neemt. "Fuck no. Er zijn geen regels. Als ik morgen gitaarloops wil opnemen, dan doe ik dat." Waarna we de tabak nadrukkelijk door de telefoonlijn horen knetteren.

Los Angeles van Flying Lotus is uit op Warp. Op zijn digitale label Brainfeeder verschijnt binnenkort werk van Ras G en Samiyam. In november staat Flying Lotus in Paradiso.