10DJB report: Voltt Loves Summer

Monday 1 September, 2008

Volle veerponten, lange rijen. Je moest er afgelopen zaterdag wat voor over hebben om op Voltt te belanden. Maar wie eenmaal in de betonnen bak stond te dakken met de zon op zijn of haar bol, vergat dat leed snel.

Tekst: René Passet, foto's: Michel Mees & René Passet

"Naar Voltt?",  vraagt een jongen op de pier vertwijfeld, terwijl hij naar de uitpuilende veerboot wijst.  "Vol", bromt de ander. Tussen Voltt en vol zit zaterdagmiddag niet meer verschil dan twee letters. Verder is de betekenis identiek.

Ondanks een oproep van de organisatie om zoveel mogelijk met de fiets te komen en over te steken met het IJ-veer, kiezen de meeste bezoekers toch voor de veerpont die rechtstreeks van Amsterdam CS naar het aan de overkant van het IJ gelegen NDSM-werf vaart.

En daar gaat het mis. Sommige kapiteins weigeren zaterdag zelfs nog te varen. Pas nadat de helft van het aantal opvarenden met een list van boord is gelokt ("boot stuk,  technische storing"), sluit de klep alsnog en kiest de kleine partypont het ruime sop. Eenmaal op het industriële terrein aangekomen is het opnieuw aansluiten in lange rijen. Dankzij het strenge drugsbeleid van burgervader Cohen loopt de wachttijd voor sommige pechvogels op tot twee uur.

Nee, dan hebben de mensen die op tijd komen om Pole te horen het toch beter bekeken. De Duitse technodub-specialist speelt al om 12 uur. "Ik heb vanochtend zelfs de wekker gezet om hier op tijd te kunnen zijn", vertelt een fan uit Tilburg. De betonnen bak van de voormalige scheepswerf is dan nog maagdelijk leeg. Terwijl het sublaag over het water wegdrijft, wachten witte partytenten met drank en eten op de drukte die komen gaat.

Voor het eerst sinds de aftrap drie jaar terug is het eendaagse technofestival Voltt Loves Summer uitverkocht. En daar houdt het geluk niet op want Voltt houdt niet alleen van de zomer, andersom lijkt dat ook het geval. Na weken van grijze luchten is de zomer vandaag in volle hevigheid terug.

Water, water!
In de loop van de dag krijgt de EHBO het steeds drukker met oververhitte en uitgedroogde mensen. Er is dan ook weinig schaduw te vinden op het uitgestrekte terrein. Bovendien is het onbegrijpelijk dat de security op zo'n warme dag je flesje water bij de ingang afpakt. Gelukkig krijg je bij de lieve mensen van café/restaurant het Noorderlicht zonder morren een glas kraanwater, als je er om vraagt.

Ook dat is kenmerkend voor de relaxte sfeer op Voltt.  Waar zoiets als voordringen nauwelijks voorkomt en waar je van vrijwel iedere bezoeker een glimlach terugkrijgt. Wie niet van de vierkwartsmaat houdt, heeft op Voltt echter weinig te zoeken. Techno domineert. Of het nu de dubby variant van Pole of Andy Stott is, de stevige en rollende clubtechno van afsluiter Adam Beyer of de minimale beats van de Spanjaard Alex Under en het Amsterdamse duo Polder. Die laatste staan op prime time op het hoofdpodium. Een duidelijk statement van gastheer Bart Skils hoe de vlag erbij staat in het Nederlandse technolandschap.

Toch gaat het op dat moment meer los in het kleine feesttentje aan het water, waar het duo Rauwkost een feestje bouwt en de mensen gillend en springend voor de draaitafels staan. ZOEFFFFF! Daar vliegt een exemplaar van hun eerste single Trump It door de lucht. Lachend weggeworpen vanuit de dj-booth.

Even later bouwt Carl Craig in de betonnen bak een Detroit techno feestje voor een paar duizend verbrande mensen. Als de eerste pianoakkoorden van Derick Mays klassieker Strings of Life klinken, lijkt de gouden gloed van de avondzon achter de enorme hijskraan net wat intenser te worden. En zijn de lange rijen, de stinkende chemische toiletten en de kansloze drukte bij de pizzastand terstond vergeten.

Vijf Voltt uppers:
> De meloenijsjes.
> Carl Craig die alle klassiekers draait die je wilde horen
> Pole's dikke dub
> Het lieve & tolerante Noorderlicht-personeel
> De waanzinnige locatie

5 Volt downers:
> Volle veerponten
> De Cohen-doctrine bij de ingang
> Muntenverkoop achterin het terrein
> Chemo-toiletten in de volle zon
> Te weinig eetstands